Το μάρμαρο διακρίνεται σε ασβεστιτικό και δολομιτικό. Το ασβεστιτικό, που είναι και το συνηθέστερο, χαράζεται ευκολότερα και προσβάλλεται από όξινα υγρά, όπως λεμόνι, ξύδι, κρασί και ισχυρά καθαριστικά. Το δολομιτικό μάρμαρο, όπως το μάρμαρο Θάσου, είναι σκληρότερο και παρουσιάζει καλύτερη αντοχή στα οξέα, χωρίς όμως να εξισώνεται με τον γρανίτη. Ο γρανίτης είναι πυριγενές πέτρωμα, σημαντικά σκληρότερος, και δεν επηρεάζεται στον ίδιο βαθμό από την καθημερινή χρήση ή από τα οξέα.
Σε πάγκο κουζίνας, όπου η επιφάνεια δέχεται κοπή, θερμότητα και λίπη, ενδείκνυται κατά κανόνα ο γρανίτης. Διατηρεί την όψη του επί σειρά ετών, χωρίς ιδιαίτερη προστασία. Το ασβεστιτικό μάρμαρο μπορεί να τοποθετηθεί σε πάγκο, εφόσον χρησιμοποιείται σουπλά και τα υγρά απομακρύνονται άμεσα. Το δολομιτικό αποτελεί ασφαλέστερη επιλογή μαρμάρου για τον ίδιο χώρο.
Σε εσωτερικό δάπεδο και κλιμακοστάσιο χρησιμοποιούνται και τα δύο. Το σύνηθες πάχος πλάκας είναι από 2 εκ. και άνω, ανάλογα με το άνοιγμα και τη στήριξη, με φινίρισμα που περιορίζει την ολισθηρότητα όταν η επιφάνεια βραχεί. Η έντονα γυαλιστερή επιφάνεια δεν προτιμάται σε σκάλα. Σε λουτρό και χώρο με υγρασία ενδείκνυται ματ ή αντιολισθητικό φινίρισμα. Ο γρανίτης παρουσιάζει, κατά κανόνα, καλύτερη ανοχή στην υγρασία. Στο μάρμαρο, στεγανό υπόστρωμα μειώνει τον κίνδυνο λεκέδων και εξανθημάτων από την πίσω όψη.
Σε επένδυση τζακιού το μάρμαρο χρησιμοποιείται συχνά, εφόσον δεν έρχεται σε άμεση επαφή με τη φλόγα. Η απόσταση από την εστία εξαρτάται από τον τύπο της. Η πλάκα μέσα στην εστία δεν είναι διακοσμητικό μάρμαρο. Απαιτείται υλικό ανθεκτικό στη θερμότητα. Σε περβάζια και επενδύσεις σαλονιού το μάρμαρο αποτελεί δόκιμη επιλογή, υπό την προϋπόθεση ότι δεν εκτίθεται σε οξέα.
Η αντοχή δεν κρίνεται από τη φωτογραφία. Εξαρτάται από το πάχος, το φινίρισμα και την ομοιομορφία της παρτίδας. Η φλέβα διαφέρει από πλάκα σε πλάκα.
